วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การวิจัยครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อเปรียบเทียบความสามารถขั้นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนหลักสูตรพุทธศักราช 2503 และ 2521 และศึกษากระบวนการเรียนการสอนวิชาคณิตศาสตร์ในระดับชั้นนี้ กลุ่มตัวอย่างเป็นครู 7 คน และนักเรียน 428 คน ที่สุ่มจากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสังเกตกระบวนการเรียนการสอน แบบเชาวน์ปัญญาชื่อแมทริซีสก้าวหน้ามาตรฐาน แบบสอบทักษะขั้นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ และแบบทดสอบการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างระหว่างสัดส่วนโดยการหาค่าซี และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ผลการวิจัยพบว่า 1. พฤติกรรมการเรียนการสอนของครูและนักเรียนที่ใช้หลักสูตรใหม่มีถึง 9 พฤติกรรม อยู่ในเกณฑ์ดี และมี 1 พฤติกรรมอยู่ในเกณฑ์ดีมากคือ การกล้าแสดงออกของนักเรียน พฤติกรรมการเรียนการสอนของครูและนักเรียนที่ใช้หลักสูตรเก่าส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์พอใช้ และมี 2 พฤติกรรมอยู่ในเกณฑ์ที่ควรปรับปรุงคือ การเน้นกระบวนการกลุ่มและการกล้าแสดงออกของนักเรียน 2. สัดส่วนของนักเรียนหลักสูตรใหม่ที่ได้คะแนนผ่านเกณฑ์ในด้านทักษะขั้นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนหลักสูตรเก่าอย่างมีนัยยะสำคัญที่ระดับ .01 3. สัดส่วนของนักเรียนหลักสูตรใหม่ที่ได้คะแนนผ่านเกณฑ์ในด้านการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนหลักสูตรเก่าอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 4. นักเรียนหลักสูตรใหม่และนักเรียนหลักสูตรเก่ามีความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05