วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2517

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.3 วิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สังคมศึกษา คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ กับคะแนนรวมชั้น ม.ศ.5 แผนกวิทยาศาสตร์ และแผนกศิลปะ และหาความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนชั้น ม.ศ.5 เฉพาะวิชาที่ตรงกันกับวิชาที่กำหนดไว้ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแต่ละคณะกับคะแนนรวมการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในคณะนั้น (2) เพื่อหาตัวพยากรณ์ในชั้น ม.ศ.5 ที่สามารถพยากรณ์คะแนนสัมฤทธิผลทางการเรียนในชั้น ม.ศ.5 แผนกวิทยาศาสตร์ และแผนกศิลปะ และหาตัวพยากรณ์ในชั้น ม.ศ.5 ที่สามารถพยากรณ์การสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ในแต่ละคณะ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัยที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2516 รวม 140 คน เป็นนักเรียนที่จบ ม.ศ.5 แผนกวิทยาศาสตร์ 80 คน และแผนกศิลปะ 60 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.3 วิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สังคมศึกษา คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ แต่ละวิชาต่างก็มีความสัมพันธ์กับคะแนนรวมชั้น ม.ศ.5 ทั้งในแผนกวิทยาศาสตร์ และแผนกศิลปะ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2. คะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.3 วิชาคณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษสามารถพยากรณ์คะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.5 แผนกวิทยาศาสตร์ ได้ผลใกล้เคียงกับใช้ตัวพยากรณ์ครบทุกวิชา และวิชาภาษาอังกฤษ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทย สามารถพยากรณ์คะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.5 แผนกศิลปะ ได้ผลใกล้เคียงกันกับใช้ตัวพยากรณ์ครบทุกวิชา 3. คะแนนสัมฤทธิผลในชั้น ม.ศ.5 สามารถพยากรณ์การสอบเข้ามหาวิทยาลัยในคณะที่ 2 (เช่นคณะแพทยศาสตร์) คณะที่ 3 (คณะวิศวกรรมศาสตร์) และคณะที่ 6 (เช่น คณะอักษรศาสตร์) ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนคณะอื่นๆมีตัวพยากรณ์ส่งผลต่อเกณฑ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเพียงบางตัวและบางคณะเท่านั้น