วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัจจัยที่มีผลต่อความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในกรุงเทพมหานคร โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 538 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบสอบถามสถานภาพ แบบวัดปัจจัยด้านจิตวิทยา และแบบวัดความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ และสร้างสมการทำนายด้วยวิธีการถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นลำดับขั้น ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยด้านสถานภาพของผู้เรียน ได้แก่ เพศ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ และการศึกษาของผู้ปกครอง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2. ปัจจัยด้านจิตวิทยา ได้แก่ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการเรียนคณิตศาสตร์ เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ อัตมโนทัศน์ในวิชาคณิตศาสตร์ การรับรู้การสนับสนุนทางสังคมจากผู้ปกครอง และการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมจากครูคณิตศาสตร์ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3. ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมของโรงเรียน ได้แก่ ขนาดของโรงเรียน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 4. ปัจจัยที่เป็นตัวทำนายความรู้ความสามารถทางคณิตศาสตร์ คือ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ (x [subscript 2]) ขนาดของโรงเรียน (x [subscript 5]) ระดับการศึกษาของผู้ปกครองมัธยมศึกษา (x[subscript 3.3]) ระดับการศึกษาของผู้ปกครองประถมศึกษา (x[subscript 3.2]) เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ (x[subscript 7]) รายได้ของผู้ปกครองต่ำกว่า 10,000 บาท (chi[subscript 4.1]) อัตมโนทัศน์ในวิชาคณิตศาสตร์ (chi[subscript 8]) และ เพศ (x[subscript 1]) โดยสามารถร่วมกันทำนายได้ร้อยละ 80.4 และได้สมการถดถอยในรูปคะแนนดิบ และคะแนนมาตรฐาน คือ Y’ [subscript Ability] = -0.002 + 5.014(x[subscript 2]) + 2.818(x[subscript 5]) - 1.423(x[subscript 3.3]) - 0.919(x[subscript 3.2]) + 1.037(x[subscript 7]) - 0.853(x[subscript 4.1]) - 0.686(x[subscript 8]) + 0.774(x[subscript 1]) Z’ [subscript Ability] = 0.710(x[subscript 2]) + 0.181(x[subscript 5]) – 0.108(x[subscript 3.3]) – 0.59(x[subscript 3.2]) + 0.127(x[subscript 7]) - 0.052(x[subscript 4.1])