วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของคุณภาพชีวิตของครู และ 2) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลเชิงสาเหตุของคุณภาพชีวิตของครูที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครปฐม ปีการศึกษา 2551 จำนวน 614 คน ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยตัวแปรแฝงภายใน จำนวน 1 ตัวแปร คือ คุณภาพชีวิตของครู และตัวแปรแฝงภายนอก จำนวน 4 ตัวแปร คือ ปัจจัยภูมิหลัง ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านโรงเรียน และปัจจัยด้านชุมชน ซึ่งวัดได้จากตัวแปรสังเกตได้ จำนวน 23 ตัวแปร เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถามสำหรับครู การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์โมเดลลิสเรล ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ โมเดลเชิงสาเหตุของคุณภาพชีวิตของครูที่พัฒนาขึ้นโดยภาพรวม มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่าไค-สแควร์ เท่ากับ 137.47 ที่องศาอิสระ เท่ากับ 143 และมีความน่าจะเป็น (p) เท่ากับ 0.615 ดัชนีวัดระดับความสอดคล้องกลมกลืน (GFI) มีค่าเท่ากับ 0.981 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) เท่ากับ 0.963 และค่าดัชนีกำลังสองของส่วนเหลือ (RMR) เท่ากับ0.014 ทั้งนี้ตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของคุณภาพชีวิตของครูได้ร้อยละ 71.00 โดยปัจจัยส่วนบุคคลมีอิทธิพลทางตรงต่อคุณภาพชีวิตของครูมากที่สุด รองลงมา คือ ปัจจัยด้านโรงเรียน ตามลำดับ