งานวิจัยนี้ได้ศึกษาค่าความจำเพาะของการแยกสารและรีเทนชันในเทคนิคการแยกสารด้วยคะพิลลารีขนาดไมโครเมตรของเทคนิคคะพิลลารีอิเล็กโทรฟอริซิส (CE) และไมโครไฮเพอร์ฟอร์แมนซ์ลิควิดโครมาโทกราฟี (μHPLC) เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพของการแยกสารที่ดี ได้เปรียบเทียบค่าจำเพาะการแยกของเฟสคงที่สำหรับสารประกอบกลุ่มแฮโลเจนในรีเวิร์สเฟส μHPLC โดยใช้ซิลิกามอนอลิตคะพิลลารีคอลัมน์ที่ปรับปรุงพื้นผิวด้วยหมู่พอลิออกตะเดกซิล (ODM) และหมู่ C18 (ODS) พบว่าสารทดสอบอนุพันธ์เบนซีนที่มีหมู่แทนที่เป็นแฮโลเจนเกิดรีเทนชันบน ODM ได้ดีกว่าทั้งในเฟสเคลื่อนที่ที่เป็นเมทานอล/น้ำ และอะซิโตไนไทรล์/น้ำ ค่าจำเพาะการแยกสารสำหรับสารประกอบกลุ่มแฮโลเจนบน ODM มีค่ามากกว่าบน ODS ทั้งนี้เนื่องจากอันตรกิริยาที่เป็น dispersive ที่มากกว่าโดยหมู่ออกตะเดกซิลที่หนาแน่นกว่าบนคอลัมน์ ODM ที่เป็นการเคลือบแบบพอลิเมอร์ รวมทั้งผลของหมู่คาร์บอนิลในสายโซ่ของ ODM นอกจากนี้คอลัมน์ ODM ยังเป็นทางเลือกที่ดีกว่าคอลัมน์ ODS สำหรับแยกสารกลุ่มคลอโรฟีนอล ได้พบว่ารีเทนชันอินเดก (I) เป็นตัวแปรที่ดีกว่ารีเทนชันแฟกเตอร์ (k) สำหรับเปรียบเทียบแอฟฟินิตีสัมพัทธ์ของอนุพันธ์เบนซินที่มีหมู่แทนที่สองหมู่ในไมโครอิมัลชันอิเล็กโทรไคเนทิกโครมาโทกราฟี (MEEKC) และ ไมเซลลาร์อิเล็กโทรไคเนทิกโครมาโทกราฟี (MEKC) ทั้งนี้เนื่องจากค่า I ไม่ขึ้นกับความเข้มข้นของสารลดแรงตึงผิวค่า I ที่ได้จาก MEEKC และ MEKC อาจใกล้เคียงกันหรือแตกต่างกันขึ้นอยู่กับหมู่แทนที่ นอกจากนี้ทฤษฎีหลักการเติมยังสามารถใช้ทำนายค่า I ของเบนซินที่มีหมู่แทนที่สองหมู่ต่างกันจากที่มีหมู่แทนที่สองหมู่เหมือนกัน อย่างไรก็ตามผลของอิเล็กโทรนิกและ/หรืออันตรกิริยาภายในโมเลกุลอาจทำให้ค่าจากการทดลองแตกต่างจากการทำนาย ได้นำเสนอสมการและแบบจำลองทางทฤษฎีสำหรับค่าจำเพาะการแยกสารใน MEKC (αMEKC) เพื่ออธิบายการเปลี่ยนแปลงการแยกและลำดับการเคลื่อนที่ของสารที่มีประจุใน MEKC ซึ่ง αMEKC สัมพันธ์กับตัวแปรที่ไม่มีหน่วยของค่าความจำเพาะของ μ (ความสามารถในการเคลื่อนที่) ในคะพิลลารีโซนอิเล็กโทรฟอริซิส (αCZE) และค่าความจำเพาะของรีเทนชันใน MEKC (αk) โดยที่ αCZE นิยามเป็นอัตราส่วนของ μ ใน CZE และ αk นิยามเป็นอัตราส่วนของค่า k ใน MEKC สำหรับสองสารมีประจุ เมื่อใช้อัลคิลพาราเบนเป็นสารทดสอบ พบว่า αMEKC จากการทดลองสอดคล้องกับค่าทำนายจากแบบจำลองทางทฤษฎี จากแบบจำลองทางทฤษฎีของ MEKC ได้นำเสนอสมการและแบบจำลองทางทฤษฎีของค่าจำเพาะการแยกในไซโคลเด็กซ์ทรินอิเล็กโทรไคเนทิกโครมาโทกราฟี (αCD) ที่สัมพันธ์กับตัวแปรที่ไม่มีหน่วยของค่าจำเพาะได้แก่ αCZE และ binding selectiviy (κ) เพื่ออธิบายการเปลี่ยน αCD สำหรับสารสองชนิดที่มีประจุและใช้ไซโคลเด็กซ์ทรินที่ไม่มีประจุ โดยนิยาม κ เป็นอัตราส่วนของ binding constant จากการแยกอนุพันธ์กรดเบนโซอิกและกรดฟีนอกซี ด้วย β-CD พบว่าการเปลี่ยนแปลงค่า αCD จากการทดลองสอดคล้องกับค่า αCD จากทางทฤษฎี ในการเปรียบเทียบค่าจำเพาะการแยกใน CZE, MEKC และ CD-EKC สำหรับคู่ของสารที่เป็นมอนอคลอโรเบนโซเอตกับมอนอเมทิลเบนโซเอต (C−/M−) หรือคู่ของไดคลอโรเบนโซเอตกับไดเมทิลเบนโซเอต (DC−/DM−) ซึ่งมี μ ใกล้เคียงกันนั้น พบว่าค่า αCD มีค่ามากกว่า αCZE และ αMEKC ทั้งนี้เนื่องจาก CD มี κ สูง นอกจากนี้ได้ทดลองแยกกรดฟีนอกซี 10 ชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 2,4-DB/MCPB และ 2,4-D/MCPA ที่มีหมู่แทนที่บนวงเบนซีนแตกต่างกันเพียงหมู่คลอโรและหมู่เมทิลเท่านั้น พบว่าสามารถแยกกรดฟีนอกซีได้ในคราวเดียวกันได้โดยใช้บัฟเฟอร์ของ CD-EKC ประกอบด้วย 3 mM DM-β-CD ดังนั้น CD-MEKC เป็นทางเลือกที่ดีกว่า CZE และ MEKC สำหรับแยกสารประกอบที่มีหมู่แทนที่ที่แตกต่างกันเพียงหมู่คลอโรและเมทิล