การนำวิธีทางชีวภาพมาทดแทนการใช้สารเคมีในการควบคุมโรครากขาวในยางพาราที่เกิดจากเชื้อรา Rigidoporus sp. เป็นการช่วยลดปัญหาต่างๆ ที่เกิดจากการใช้สารเคมี และช่วยลดต้นทุนในการผลิตน้ำยาง จุลินทรีย์ในกลุ่มแอคติโนมัยสิทเป็นจุลินทรีย์เป้าหมายที่จะนำมาใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ เนื่องจากมีรายงานว่ายาปฏิชีวนะส่วนใหญ่ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันได้มาจากจุลินทรีย์ชนิดนี้ นอกจากนี้ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ในดิน ทนต่อความแห้งแล้งได้ดี ซึ่งคุณสมบัติเหล่านี้ทำให้มีความเหมาะสมต่อการนำมาใช้ในการควบคุมโรครากขาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดินรอบรากสมุนไพรถูกนำมาใช้ในการแยกเชื้อแอคติโนมัยสิทเนื่องจากคาดว่าแอคติโนมัยสิทที่อยู่บริเวณนั้นจะได้รับสารคัดหลั่งซึ่งปล่อยออกมาทางรากของพืชซึ่งอาจกระตุ้นให้มีความสามารถในการยับยั้งเชื้อราก่อโรคได้ ผลการแยกเชื้อแอคติโนมัยสิทจากดินรอบรากขิง และ ขมิ้น พบว่าได้เชื้อแอคติโนมัยสิทจำนวน 24 และ 32 ไอโซเลท ตามลำดับ เชื้อแอคติโนมัยสิทที่แยกได้ทั้งหมดถูกนำมาทดสอบการยับยั้งเชื้อรา Rigidoporus sp. ด้วยวิธี Dual culture bioassay ในห้องปฏิบัติการ พบว่าเชื้อแอคติโนมัยสิทไอโซเลท TMR 032 ให้ผลการยั้บยั้งดีที่สุดโดยให้ขนาดของ Inhibition zone เท่ากับ 25 มม. ซึ่งให้ผลไกล้เคียงกับ cycloheximmide (26 มม.) ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้ในการยับยั้งเชื้อรา เมื่อนำเชื้อแอคติโนมัยสิทไอโซเลท TMR 032 มาทดสอบความสามารถในการยับยั้งการเกิดโรคในต้นกล้ายางที่ปลูกในกระถาง พบว่าไม่สามารถลดความรุนแรงของการเกิดโรคได้ เนื่องจากพบว่าต้นยางที่ใส่ทั้งเชื้อแอคติโนมัยสิทและเชื้อรา มีอัตราการตายเท่ากับต้นยางที่ใส่เชื้อราอย่างเดียว จากผลการวิจัย ถึงแม้ว่าเชื้อไอโซเลท TMR 032 มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อราได้ดีในห้องปฏิบัติการ แต่เมื่อนำไปใช้จริงในกระถางปลูกกลับพบว่าไม่สามารถลดความรุนแรงในการเกิดโรคได้ อาจเนื่องมาจากปัจจัยหลายประการ แต่ปัจจัยที่สำคัญน่าจะมาจาก ปริมาณของเชื้อตอนเริ่มต้นมีน้อย ไม่เพียงพอต่อการยับยั้งการเจริญของเชื้อรา และรูปแบบของหัวเชื้อที่ใช้ไม่สามารถนำพาเชื้อไปสู่บริเวณโรคได้ ดังนั้น ถ้าได้มีการเตรียมเชื้อให้อยู่ในรูปแบบที่เหมาะสม และมีการเติมหัวเชื้อลงไปเพิ่มเติมอีกหลังจากใส่ตอนปลูกครั้งแรก คาดว่าประสิทธิภาพในการลดความรุนแรงของโรคจะเพิ่มมากขึ้น จากการจัดจำแนกและบ่งชี้ชนิดของไอโซเลท TMR 032 โดยการเปรียบเทียบลำดับเบสใน 16s rRNA gene กับเชื้อในฐานข้อมูล NCBI พบว่าเชื้อจัดอยู่ในสปีชีส์ Streptomyces sioyaensis ซึ่งยังไม่พบรายงานการทำให้เกิดโรคในคนและพืช ประกอบกับการทดสอบในกระถางปลูกพบว่าเชื้อที่คัดเลือกได้ไม่ทำให้เกิดผลในทางลบกับต้นยางเนื่องจากต้นกล้ายางที่เติมเชื้อแอคติโนมัยสิทลงไปเจริญเติบโตดีพอๆกับต้นยางที่ไม่ได้เติมเชื้ออะไรเลย ดังนั้นเชื้อไอโซเลท TMR 032 จึงมีความปลอดภัยในการนำไปใช้จริง Using of biological methods to control white root disease of Para-rubber tree caused by Rigidoporus sp. could reduce problems of chemicals using and save cost in latex production. Actinomycetes were selected to use as biocontrol agent in this research due to almost of antibiotic currently used were derived from them, moreover, by the reason of it generally exist in soil and can withstand dry condition for long time therefore it suitable used as an efficient tool to control white root disease. Medicinal plant rhizosphere soils were collected for actinomycetes isolation by reason of some root exudates may be absorbed by this organism therefore their ability to inhibiting growth of pathogenic fungi may be activated. The results of actinomycetes isolation showed that 24 and 32 actinomycetes were derived from Ginger and Tumeric rhizosphere soil sample respectively. All of isolates were tested for inhibition of Rigidoporus sp. growth by dual culture bioassay method. It was found that isolate TMR032 showed the highest activity (25 mm.) that was similar to cycloheximide (26 mm.). In the pot experiment, the ratio of dead plant per pot of the treatment that both fungi and actinomycetes were inoculated and treatment that only fungal was inoculated was similar. It was indicated that isolate TMR032 could not reduce the severity of white root disease. Form that result, although this isolate give high antifungal activity in vitro, but It could not reduce the severity of disease in field. It might due to several factors were involved. Especially, the amount of starter inoculums that was not enough to inhibit fungal growth. Another factor was the pattern of starter inoculums not suitable for introduced biocontrol agent to its target. So, for promoting their ability, increasing amount inoculums and suitable inoculums preparation were required. Classification of isolate TMR032 as Streptomyces sioyaensis was based on morphological and 16s rRNA gene sequence data. By the reason that there was no report about pathogenic activity of this specie and not affect to rubber tree by the results that no differential between the rubber tree growth in the treatment that actinomycete was inoculated and not. Thus, it could be concluded that this isolate was harmless for used as biological control agent.