คณะผู้วิจัยได้รับการอนุญาตให้ศึกษาบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ดังต่อไปนี้ 1. บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) 2. บริษัท กสิกรไทย จำกัด (มหาชน) 3. บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) 4. บริษัท ทิปโก้ฟูดส์ (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) และ 5.บริษัท แพนเอเชียฟุตแวร์ จำกัด (มหาชน) คณะผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิขององค์กรธุรกิจดังกล่าว (ยกเว้น บริษัท แพนเอเชียฟุตแวร์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเก็บเพียงข้อมูลทุติยภูมิ) ไม่ว่าจะเป็นการสัมภาษณ์สมาชิกขององค์กร การสังเกตการณ์ระหว่างเยี่ยมชมองค์กร การสัมภาษณ์ผู้ที่มีส่วนได้เสียกับองค์กรทั้งหมด ข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ เว็บไซต์ การศึกษาต่าง ๆ ที่เคยมีมาในอดีต รายงานประจำปีของบริษัทกับตลาดหลักทรัพย์ ย้อนหลัง 10 ปี เพื่อที่จะสำรวจข้อมูลว่ามีความสอดคล้องกับแนวทางปฏิบัติในการดำเนินธุรกิจ 10 ประการแห่งองค์กรธุรกิจแบบเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy Business Practices) ที่ได้จากการศึกษาโดย สุขสรรค์ กันตะบุตร (2550) หรือไม่ จากผลการศึกษาโดยสุขสรรค์ กันตะบุตร (2550) และการสังเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากการศึกษาห้าองค์กรในครั้งนี้ แนวทางปฏิบัติในการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืนตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy Leadership Practices) ที่องค์กรธุรกิจสามารถที่จะนำไปเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายยั่งยืนแห่งองค์กร (Sustainability Policies) มีอยู่ 10 แนวทางด้วยกันคือ 1. มองการณ์ไกลในการบริหารจัดการและตัดสินใจในเชิงนโยบาย ไม่มุ่งหวังกำไรในระยะสั้นแต่เพียงอย่างเดียว แต่คิดถึงผลกระทบในระยะยาว โดยรวมถึงการคาดการณ์ถึงสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงในอนาคต และลงทุนในการเตรียมองค์กรให้พร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงนั้น 2. ให้ความสำคัญแก่พนักงานอย่างเป็นรูปธรรม โดยมีการรักษาและพัฒนาพนักงานอย่างต่อเนื่อง แม้ในยามวิกฤต นอกเหนือจากนี้แล้วยังให้ความสำคัญกับการพัฒนาผู้บริหารระดับสูงจากภายในองค์กรอีกด้วย 3. ให้ความสำคัญกับการรักษาผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของธุรกิจทั้งหมด รวมถึงประชากรและสังคมในอนาคตอย่างเป็นรูปธรรม ถึงแม้ว่าในบางกรณีการรักษาผลประโยชน์ดังกล่าวอาจจะหมายถึงค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นก็ตาม 4. ให้ความสำคัญต่อการพัฒนานวัตกรรมทุกมิติขององค์กรอย่างต่อเนื่อง ไม่จำกัดอยู่เพียงนวัตกรรมในผลิตภัณฑ์หรือการให้บริการที่เกิดจากหน่วยงาน Research & Development แต่เพียงอย่างเดียว 5. การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล 6. พัฒนาเทคโนโลยีในการผลิตหรือให้บริการที่มีประสิทธิภาพ แต่ราคาไม่สูง โดยเฉพาะเทคโนโลยีที่เกิดจากภูมิปัญญาไทย 7. ขยายธุรกิจอย่างค่อยเป็นค่อยไป เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้วเท่านั้น ถึงแม้ว่าการกระทำดังกล่าวจะจำกัดโอกาสในการสร้างกำไรระยะสั้นขององค์กรก็ตาม 8. บริหารความเสี่ยงโดยการมีผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย ตลาดที่หลากหลาย และการลงทุนที่หลากหลาย โดยอยู่บนพื้นฐานของความรู้จริง 9. แบ่งปัน รวมถึงการแบ่งปันองค์ความรู้ที่มีกับคู่แข่งหรือองค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อพัฒนาตลาดและผลประโยชน์ที่ตกแก่ผู้บริโภคและสังคม 10. มีวัฒนธรรมองค์กรที่แข็งแกร่ง โดยมีจริยธรรม ความอดทน ความขยันหมั่นเพียร และนวัตกรรมเป็นค่านิยมร่วมพื้นฐาน จะเห็นได้ว่าแนวทางปฏิบัติในการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืนตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy Leadership Practices) สามารถแบ่งออกเป็น 2 ขั้นด้วยกันคือ ขั้นพื้นฐาน (Fundamental) และขั้นก้าวหน้า (Advance) สำหรับขั้นพื้นฐาน (Fundamental) นั้นประกอบไปด้วยการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลและการบริหารความเสี่ยงทางการตลาดและการลงทุน โดยอยู่บนพื้นฐานของความรู้จริง ซึ่งแนวทางปฏิบัติทั้ง 2 ประการนี้ถือเป็นแนวทางซึ่งองค์กรธุรกิจที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ปฏิบัติกันอยู่เป็นปกติอยู่แล้ว เนื่องจากว่าการใช้ทรัพยากรเช่นนี้ทำให้ความสามารถในการทำกำไรเพิ่มขึ้น และการบริหารความเสี่ยงก็เป็นการรับประกันว่าองค์กรธุรกิจจะสามารถทำกำไรได้อย่างต่อเนื่องนั่นเอง จึงถือว่าทั้ง 2 แนวทางนี้เป็นเพียงแนวทางขั้นพื้นฐาน สำหรับขั้นก้าวหน้า (Advance) นั้น ประกอบไปด้วยการมองการณ์ไกลในการบริหารจัดการและตัดสินใจในเชิงนโยบาย การให้ความสำคัญแก่พนักงานอย่างเป็นรูปธรรม การพัฒนาเทคโนโลยีไทยในการผลิตหรือให้บริการที่มีประสิทธิภาพ การรักษาผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของธุรกิจทั้งหมด การพัฒนานวัตกรรมทุกมิติขององค์กรอย่างต่อเนื่อง การขยายธุรกิจอย่างค่อยเป็นค่อยไปด้วยความรอบคอบ การมีวัฒนธรรมองค์กรที่แข็งแกร่ง โดยมีความอดทน ความขยันหมั่นเพียร และนวัตกรรม เป็นค่านิยมร่วมพื้นฐาน และการแบ่งปัน รวมถึงการแบ่งปันความรู้กับคู่แข่ง ซึ่งไม่ได้เป็นแนวทางในการดำเนินธุรกิจซึ่งองค์กรธุรกิจที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ปฏิบัติกันอยู่เป็นปกติอยู่แล้ว Corporate leadership practices of five companies listed in the Stock Exchange of Thailand were examined. These companies were Siam Cement Group, Kasikornbank, True Corporation, Tipco and PanAsia Footwear. Primary and secondary data were collected, with an exception of PanAsia Footwear where only secondary data were collected. Data included interviews, observations, public information such as newspapers, websites, previous studies, and 10-year annual reports. The broad objective was to determine if data collected were consistent with Sufficiency Economy Business Practices previously derived by Kantabutra (2007). Ten Sufficiency Economy Leadership Practices were derived from both Kantabutra (2007) study and the present study’s data from the five companies. These practices can be used to inform a development of corporate sustainability policies. They are as follow. 1. Adopt a long-term perspective in running an enterprise. Do not try to maximize short-term profitability, but consider the consequence in the long run. This includes anticipation of future trend and change and investment in people and organization to prepare for future change. 2. Genuinely concerned with employees by continuously developing and retaining them even in time of economic and social crises. Promotion from within the organization is given priority. 3. Genuinely concerned with a wide range of stakeholders, including future generations and society, even though doing so means more expenses. 4. Nurture incremental and radical innovation throughout the entire organization. 5. Promote effective and efficient utilization of resources. 6. Develop manufacturing or service technology which is not expensive but effective, with a focus on utilizing Thai wisdoms. 7. Expand the business carefully, although doing so may limit short-term profitability. 8. Manage risks by having a variety of products, markets and investments, based on core competency of the organization. 9. Share, including knowledge sharing with competitors to develop relevant market and to maximize benefits for consumers and society. 10. Develop a strong organizational culture, characterized by ethics, perseverance, diligence and innovation. Sufficiency Economy Leadership Practices can be further categorized into two levels: Fundamental and advance. At the fundamental level, these practices are effective and efficient utilization of resources and risk management since they are two common practices among listed companies, as they allow for continuous profit maximization. The rest of the eight practices comprise the advance level because they are not considered as the common practices among listed companies.