การศึกษาการเสื่อมค่าของดินเนื่องจากการทำลายป่าไผ่ ดำเนินการที่สถานีวิจัยต้นน้ำแม่กลอง จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อศึกษาการสูญเสียดิน น้ำ และธาตุอาหาร และประเมินมูลค่าทางเศรษฐกิจจากการทำลายป่าไผ่ในพื้นที่ต้นน้ำ โดยศึกษาในแปลงป่าไผ่สมบูรณ์และทำการสุ่มตัวอย่างแปลงเพื่อตัดไผ่และเผาเช่นเดียวกับการเตรียมพื้นที่ของเกษตรกรและทำการศึกษาต่อเนื่องอีกสองปี ผลการศึกษาพบว่า การตัดทำลายป่าไผ่มีผลต่อการสูญเสียดินและน้ำอย่างชัดเจนมากในปีแรก โดยในแปลงป่าไผ่สมบูรณ์มีการสูญเสียดิน 0.15 ตันต่อไร่ และสูญเสียน้ำ 55.30 ลูกบาศก์เมตร/ไร่ ส่วนแปลงที่ตัดไผ่มีการสูญเสียดิน 1.32 ตันต่อไร่ และสูญเสียน้ำ 143.59 ลูกบาศก์เมตร/ไร่ กล่าวได้ว่าการตัดทำลายป่าไผ่ทำให้มีการสูญเสียดินเพิ่มขึ้น 7.7 เท่า และสูญเสียน้ำเพิ่มขึ้น 1.6 เท่า ในส่วนของการสูญเสียธาตุอาหารเป็นไปในทำนองเดียวกัน กล่าวคือ ในปีแรกที่มีการตัดและเผามีการสูญเสียไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมไปกับน้ำและตะกอนมากขึ้นค่อนข้างชัดเจน โดยมีการสูญเสียไนโตรเจน และโพแทสเซียมไปกับน้ำเพิ่มขึ้น 3.8 และ 6.2 เท่า ตามลำดับ และทำให้มีการสูญเสียไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมไปกับตะกอนเพิ่มขึ้น 5.5, 5.8 และ 8.9 เท่า ตามลำดับ แต่ในสองปีต่อมามีผลไม่ชัดเจน ทั้งนี้เนื่องจากในปีต่อมามีวัชพืชขึ้นปกคลุมพื้นที่ทำให้มีการสูญเสียดินและน้ำลดลงและไม่มีผลชัดเจนต่อการสูญเสียธาตุอาหารไปกับน้ำและตะกอน สำหรับการประเมินมูลค่าของการสูญเสียดินและน้ำและการสูญเสียธาตุอาหารไปกับน้ำและตะกอน พบว่า ในปีแรกการตัดทำลายป่าไผ่มีผลทำให้สูญเสียดิน น้ำ และธาตุอาหารคิดรวมเป็นมูลค่า 9,494.49 บาท/ไร่ โดยมีการสูญเสียดินและน้ำรวมเป็นเงิน 9,063.35 บาท/ไร่ และมีการสูญเสียธาตุอาหารไปกับน้ำและตะกอนรวมเป็นเงิน 431.14 บาท/ไร่ ในขณะที่แปลงป่าไผ่สมบูรณ์มีการสูญเสียดิน น้ำ และธาตุอาหารคิดรวมเป็นมูลค่า 3,032.36 บาท/ไร่ โดยมีการสูญเสียดินและน้ำรวมเป็นเงิน 2,981.08 บาท/ไร่ และมีการสูญเสียธาตุอาหารไปกับน้ำและตะกอนรวมเป็นเงิน 51.28 บาท/ไร่ สำหรับในสองปีต่อมามีผลของการสูญเสียดิน น้ำ และธาตุอาหารคิดเป็นมูลค่าไม่แตกต่างกัน กล่าวได้ว่า การตัดทำลายป่าไผ่มีผลทำให้เกิดการสูญเสียเนื่องจากการชะล้างพังทลายของดินเพิ่มขึ้นคิดเป็นมูลค่า 6,462.13 บาท/ไร่