| ชื่อเรื่อง | : | รายงานฉบับที่ วพ.232 โครงการรูปแบบจำลองพฤติกรรมการเลือกเส้นทางโดย Multinomial Logit(กรณีศึกษาเส้นทางช่วงเส้นทางกรุงเทพฯ-พัทยา) |
| นักวิจัย | : | กมล ท่าเรือรักษ์ , เกียรติพงษ์ เจียรนัยธนะกิจ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | กรมทางหลวง สำนักวิจัยและพัฒนางานทาง |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2549 |
| อ้างอิง | : | http://saraban.doh.go.th/DipWeb/htmlpub/index.jsp |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ความจำเป็นอย่างยิ่งยวดต่อการพัฒนาระบบเครือข่ายการคมนาคมขนส่งที่เชื่อมต่อ ระหว่างเมืองหลวง กับเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้นต่อการ พัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ อันจะนำพาให้ระบบเศรษฐกิจของประเทศเกิดการขับเคลื่อนไปด้วยดี อย่างมีประสิทธิภาพ อันเนื่องมาจากบริเวณชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกเป็นศูนย์ของระบบเศรษฐกิจ ทั้งเรื่องของอุตสาหกรรมและการท่องเที่ยวที่ถือเป็นรายได้หลักของประเทศ ดังนั้น พื้นฐานอันดับ แรกจึงจำเป็นต้องดำเนินการศึกษารูปแบบพฤติกรรมการเลือกเส้นทาง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ถึงปัจจัยที่สำคัญ(ตัวแปรต้น) ที่บ่งบอกถึงความน่าจะเป็นในการเลือกเส้นได้ และเพื่อพยากรณ์ โอกาสในการเลือกเส้นทางจากสมการมัลติโนเมียลโลจิต โดยเลือกตัวแปรอิสระที่เหมาะสม เพื่อ ทำให้เปอร์เซ็นต์ความถูกต้องพยากรณ์สูงสุด ขั้นตอนการศึกษาวิจัยของงานวิจัยฉบับนี้ เริ่มต้นจากการสำรวจสอบถามผู้ขับขี่ที่ กำหนดสถานการณ์ขึ้น(Stated Preference) ในลักษณะการเลือกเส้นทาง 3 เส้นทางระหว่าง กรุงเทพฯ-พัทยา ได้แก่ ถนนสุขุมวิท ทางด่วนคร่อมระดับบางนา ถนนมอเตอร์เวย์ โดยสมมติว่าได้ มีการสร้างเชื่อมต่อทางด่วนและทางหลวงพิเศษไปจนถึงเมืองพัทยา แล้วให้ผู้ขับขี่ดำเนินการเลือก เส้นทางที่สมมติสถานการณ์แต่ละสถานการณ์ขึ้นดังกล่าว ส่วนเงื่อนไขการสำรวจยังคงเป็นการ สำรวจในช่วงไม่ตรงกับเทศกาลหรือวันหยุดพิเศษต่าง ๆ ที่อาจจะมีผลต่อพฤติกรรมการเลือก เส้นทางได้ แล้วทำการวิเคราะห์สร้างรูปแบบจำลองแบบมัลติโนเมียลโลจิต โดยอาศัยตัวแปร พื้นฐานของผู้ขับขี่ และ ตัวแปรที่สมมติสถานการณ์ขึ้นมาผสมผสานออกมาเป็นรูปแบบจำลองที่ เหมาะสมตามเงื่อนไขนัยสำคัญทางสถิติ ผลที่ได้จากการวิจัยฉบับนี้สามารถสรุปรูปแบบจำลองที่เหมาะสมที่ผ่านคัดเลือกตาม เส้นทางได้ 2 รูปแบบจำลองได้แก่ รูปแบบจำลองถนนสุขุมวิท และรูปแบบจำลองทางด่วนบูรพาวิถี โดยแต่ละรูปแบบจำลองเปรียบเทียบถนนมอเตอร์เวย์ พบว่าทั้ง 2 รูปแบบจำลองจะมีลักษณะ คล้ายกันคือ ปัจจัยสภาพการจราจรเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลอันดับแรกทั้งสองรูปแบบจำลองเพียงแต่ ทิศทางตรงกันข้ามคือ เมื่อเกิดปัญหาสภาพการจราจร จะทำให้ผู้เลือกเส้นทางจะมีความเป็นไปได้ ในการไม่เลือกเส้นทางสุขุมวิท แต่จะไปเลือกเส้นทางด่วนบูรพาวิถีมากกว่า ด้วยเหตุที่ผู้เลือก เส้นทางได้พิจารณาเปรียบเทียบเหตุการณ์สมมติตามแบบ SP ที่กำหนดให้ในการสำรวจแล้วเป็นไป ได้ว่าทางด่วนบูรพาวิถีน่าจะดีกว่าถนนสุขุมวิทเมื่อเกิดปัญหาสภาพจราจร ส่วนปัจจัยอันดับ รองลงมา ได้แก่ ปัจจัยด้านวัตถุประสงค์การพักผ่อนจะมีอิทธิพลด้านบวกต่อรูปแบบจำลองถนน สุขุมวิท และ ปัจจัยด้านวัตถุประสงค์อื่น ๆและวัตถุประสงค์เพื่อการทำงานจะมีอิทธิพลด้านบวกต่อ รูปแบบจำลองทางด่วนบูรพาวิถี |
| บรรณานุกรม | : |
กมล ท่าเรือรักษ์ , เกียรติพงษ์ เจียรนัยธนะกิจ . (2549). รายงานฉบับที่ วพ.232 โครงการรูปแบบจำลองพฤติกรรมการเลือกเส้นทางโดย Multinomial Logit(กรณีศึกษาเส้นทางช่วงเส้นทางกรุงเทพฯ-พัทยา).
กรุงเทพมหานคร : กรมทางหลวง สำนักวิจัยและพัฒนางานทาง. กมล ท่าเรือรักษ์ , เกียรติพงษ์ เจียรนัยธนะกิจ . 2549. "รายงานฉบับที่ วพ.232 โครงการรูปแบบจำลองพฤติกรรมการเลือกเส้นทางโดย Multinomial Logit(กรณีศึกษาเส้นทางช่วงเส้นทางกรุงเทพฯ-พัทยา)".
กรุงเทพมหานคร : กรมทางหลวง สำนักวิจัยและพัฒนางานทาง. กมล ท่าเรือรักษ์ , เกียรติพงษ์ เจียรนัยธนะกิจ . "รายงานฉบับที่ วพ.232 โครงการรูปแบบจำลองพฤติกรรมการเลือกเส้นทางโดย Multinomial Logit(กรณีศึกษาเส้นทางช่วงเส้นทางกรุงเทพฯ-พัทยา)."
กรุงเทพมหานคร : กรมทางหลวง สำนักวิจัยและพัฒนางานทาง, 2549. Print. กมล ท่าเรือรักษ์ , เกียรติพงษ์ เจียรนัยธนะกิจ . รายงานฉบับที่ วพ.232 โครงการรูปแบบจำลองพฤติกรรมการเลือกเส้นทางโดย Multinomial Logit(กรณีศึกษาเส้นทางช่วงเส้นทางกรุงเทพฯ-พัทยา). กรุงเทพมหานคร : กรมทางหลวง สำนักวิจัยและพัฒนางานทาง; 2549.
|
