วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ที่มา มะเร็งศีรษะและลำคอที่สัมพันธ์กับไวรัสเอชพีวีมีอุบัติการณ์เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยอายุน้อย อย่างไรก็ตาม ความชุกของไวรัสเอชพีวีในประชากรกลุ่มดังกล่าวยังไม่ได้มีการศึกษาที่ชัดเจน วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกของไวรัสเอชพีวีในผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและลำคอที่ไม่ใช่มะเร็งหลังโพรงจมูก ในผู้ป่วยกลุ่มอายุน้อยและหาความสัมพันธ์ของสถานะไวรัสเอชพีวีกับพยากรณ์และการดำเนินโรค ประชากรและวิธีการ ผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและลำคอชนิดสแควมัสเซลล์ ที่ไม่ใช่มะเร็งหลังโพรงจมูก และอายุไม่เกิน 45 ปีที่ได้รับการรักษาที่รพ.จุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ระหว่างปีพ.ศ.2543-2553 โดยตรวจหาดีเอนเอของไวรัสเอชพีวีด้วยเทคนิคปฏิกริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส ในชิ้นเนื้อพาราฟินของผู้ป่วยจำนวน 71 ราย และเปรียบเทียบผลการตรวจกับการดำเนินโรค ผลการวิจัย พบผลบวกต่อดีเอนเอไวรัสเอชพีวีจำนวน 28 ราย คิดเป็นร้อยละ 39.4 โดยเมื่อแบ่งตามตำแหน่งรอยโรค พบผลบวกร้อยละ 32 ในมะเร็งช่องปาก, ร้อยละ 47 ในมะเร็งคอหอยส่วนช่องปากและร้อยละ 43 ในมะเร็งคอหอยส่วนล่างและมะเร็งกล่องเสียง ทั้งนี้ ไม่พบความแตกต่างของลักษณะพื้นฐานทางคลินิก และการรักษาเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ให้ผลบวกและผลลบต่อดีเอนเอไวรัสเอชพีวี นอกจากนี้ พบว่าระยะของก้อนมะเร็ง (ระยะที่ 3 หรือ 4) และการกระจายไปต่อมน้ำเหลือง มีผลต่อการพยากรณ์โรคที่แย่ กว่า โดยที่ไม่พบความสัมพันธ์ของไวรัสเอชพีวีกับพยากรณ์โรค สรุปผลการวิจัย พบความชุกของไวรัสเอชพีวีในกลุ่มผู้ป่วยอายุน้อยใกล้เคียงกับการศึกษาอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ผลดังกล่าวไม่มีความสัมพันธ์กับพยากรณ์โรค