วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

ขั้นตอนการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์เป็นขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนและเปลี่ยนแปลงซอฟต์แวร์เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงความต้องการ และมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นซึ่งผู้ใช้งานได้รายงานเข้ามา ในขั้นตอนนี้เมื่อข้อผิดพลาดถูกตรวจพบ ผู้ใช้งานทำการแจ้งการแก้ไขข้อผิดพลาดให้กับทีมผู้บำรุงรักษา ทีมผู้บำรุงรักษาจะทำการแก้ไขข้อผิดพลาดในซอฟต์แวร์และทราบระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาดนั้น อย่างไรก็ตามทีมผู้บำรุงรักษาและผู้ใช้งานมีความจำเป็นต้องทราบระยะเวลาที่จะใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นๆ ก่อนการแก้ไขจริงเพื่อใช้ในการวางแผนการแก้ไขและการทำงานในส่วนอื่นๆ และช่วยให้องค์กรหรือหน่วยงานสามารถจัดการทรัพยากรได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นนักวิจัยจึงจำเป็นต้องหาวิธีการประมาณระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาด วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอแบบจำลองการประมาณระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาด ซึ่งจะทำการสร้างแบบจำลองด้วยวิธีที่แตกต่างกัน คือ แบบจำลองที่ 1 สร้างแบบจำลองด้วยการระบุค่าเฉลี่ยของฟังก์ชันความน่าจะเป็นที่มีการแจกแจงข้อมูลแบบเอกซ์โปแนนเชียล แบบจำลองที่ 2 สร้างแบบจำลองด้วยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการแจกแจงแบบเอกซ์โปแนนเชียล และแบบจำลองที่ 3 สร้างแบบจำลองด้วยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการแจกแจงแบบเอกซ์โปแนนเชียล และใช้มาตรวัดความไม่เสถียรของซอฟต์แวร์ ผลการทดลองพบว่าแบบจำลองที่สร้างแบบจำลองด้วยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการแจกแจงแบบเอกซ์โปแนนเชียล และใช้มาตรวัดความไม่เสถียรของซอฟต์แวร์ มีประสิทธิภาพและประมาณได้ใกล้เคียงกับค่าจริงมากที่สุด ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าความไม่เสถียรของซอฟต์แวร์มีผลต่อความถูกต้องของการประมาณระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาด และหากทำการพิจารณาประเภทของข้อผิดพลาดจะทำให้แบบจำลองนั้นมีความถูกต้องมากขึ้น อันดับสองคือแบบจำลองที่สร้างด้วยการระบุค่าเฉลี่ยของฟังก์ชันความน่าจะเป็นที่มีการแจกแจงข้อมูลแบบเอกซ์โปแนนเชียล และอันดับสุดท้ายคือแบบจำลองที่สร้างด้วยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการแจกแจงแบบเอกซ์โปแนนเชียล