วิทยานิพนธ์ (วศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์สองประเด็นหลักๆ คือ เพื่อหาชนิดของข้อมูลและวิธีการที่เหมาะสมในการประมาณค่าดัชนีพื้นที่ผิวใบของป่าชายเลนที่มีความหนาแน่นของเรือนยอดสูง และการจำแนกป่าชายเลนในระดับสายพันธุ์ด้วยข้อมูลภาพแบบไฮปอร์สเปกตรัลโดยอาศัยการคัดเลือกช่วงคลื่นที่เหมาะสมด้วยวิธีการ Sequential Forward Selection และขั้นตอนวิธีการเชิงพันธุกรรม โดยพื้นที่ศึกษาคือ ป่าชายเลนบริเวณแหลมตะลุมพุก อ. ปากพนัง จ. นครศรีธรรมราช จากผลการศึกษาในประเด็นการประมาณค่าดัชนีพื้นที่ผิวใบสามารถสรุปได้ว่าวิธีการวิเคราะห์การถดถอยวิธีกำลังสองน้อยที่สุดแบ่งส่วนให้ค่าความถูกต้องในการประมาณค่าดัชนีพื้นที่ผิวใบดีที่สุดเมื่อเทียบกับวิธีการอื่นๆ โดยมีค่าค่ารากที่สองของความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย เท่ากับ 0.192 และ 0.337 ในกรณีภาพถ่าย Hyperion และ ALI ตามลำดับ นอกจากนี้ข้อมูลภาพแบบไฮเปอร์สเปกตรัลให้ผลการประมาณค่าดัชนีพื้นที่ผิวใบได้ดีกว่าข้อมูลภาพแบบหลายช่วงคลื่นโดยสามารถปรับปรุงค่าความถูกต้อง 43% งานวิจัยนี้เป็นครั้งแรกที่สามารถสรุปได้ว่าข้อมูลภาพไฮเปอร์สเปกตรัลสามารถจำแนกป่าชายเลนในระดับสายพันธุ์ได้เมื่อร่วมกับเทคนิคการคัดเลือกช่วงคลื่นแบบขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมทำให้สามารถจำแนกป่าชายเลนจำนวน 5 สายพันธุ์เด่นได้อย่างถูกต้อง โดยวิธีการดังกล่าวปรับปรุงค่าความถูกต้องโดยรวมจาก 87% เป็น 92% อย่างไรก็ตามผลการทดลองยังมีความสับสนระหว่างโกงกางใบเล็ก และโกงกางใบใหญ่ โดยผู้วิจัยคาดหวังว่าวิธีการที่ใช้ในงานวิจัยนี้จะสามารถนำไปใช้กับการจำแนกระดับสายพันธุ์กับพื้นที่อื่นๆ ได้