วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาทรรศนะเกี่ยวกับการศึกษาของไส บาบา โดยทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปรัชญาการศึกษากับปรัชญาอันเป็นพื้นฐานของท่าน ได้แก่ อภิปรัชญา ญาณวิทยา และจริยศาสตร์ ไส บาบา กล่าวว่าความจริงสูงสุดในจักรวาลนี้ตามความเชื่อของคัมภีร์พระเวท คือ พรหมัน หรือ อาตมัน ซึ่งก็คือสิ่งเดียวกัน ความจริงสูงสุดนี้แผ่ซ่านแทรกซึมอยู่ทุกหนทุกแห่ง โดยเฉพาะภายตัวของมนุษย์เอง เป้าหมายในชีวิตของมนุษย์ก็คือ การบรรลุถึงซึ่งความรู้แจ้งในตัวตนบริสุทธิ์ สละแล้วซึ่งกิเลสตัณหาความทะยานอยากทั้งปวง และนี่คือเป้าหมายของการศึกษา มนุษย์จะต้องตระหนักถึงคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ ซึ่งมี 5 ประการคือ 1. สัตยะ (ความจริง) 2. ธรรมะ (ความประพฤติชอบ) 3. ศานติ (ความสงบสุข) 4. เปรมะ (ความรักความเมตตา) และ 5. อหิงสา (ความไม่เบียดเบียน) ไส บาบา เน้นถึงการศึกษาทางด้านศีลธรรม และจิตวิญญาณ หรืออาตมวิทยา โดยชี้ให้เห็นว่าความรักความเมตตาเป็นแกนกลางแห่งคุณค่าความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ การเปลี่ยนแปลงภายในของปัจเจกบุคคลเช่นนี้ จึงจะสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมได้อย่างแท้จริง