วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของภาวะซึมเศร้าต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ในระยะตั้งครรภ์ไตรมาสแรก ความชุกของหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะซึมเศร้ามีร้อยละ 35.84 เมื่อติดตามวัดภาวะซึมเศร้าในกลุ่มนี้ตอนปลายไตรมาสที่สองและสาม พบว่า หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะซึมเศร้ามีร้อยละ 42.9 และ 35.2 ตามลำดับ 2. ในแต่ละระยะของการตั้งครรภ์ หญิงตั้งครรภ์ที่ไม่มีภาวะซึมเศร้ามีระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพรวมทุกด้านและรายด้านเฉลี่ยอยู่ในระดับดี หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะซึมเศร้ามีระดับพฤติกรรมรวมทุกด้านและรายด้านเฉลี่ยอยู่ในระดับดี ยกเว้น ด้านการรักษาสุขภาพจิตเฉลี่ยอยู่ในระดับค่อนข้างดี 3. ในแต่ละระยะของการตั้งครรภ์ หญิงตั้งครรภ์ที่ไม่มีภาวะซึมเศร้ามีระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพรวมทุกด้านและด้านการรักษาสุขภาพจิตดีกว่าหญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะซึมเศร้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) 4. ภาวะซึมเศร้ามีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์ในแต่ละไตรมาส อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .001 5. ในแต่ละระยะของการตั้งครรภ์ ภาวะซึมเศร้ามีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.0001) 6. หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะซึมเศร้ามีร้อยละ 29.7 ที่คลอดผิดปกติ (vaccuum extraction, forceps extraction and caesarean section) และมีร้อยละ 6.6 ที่คลอดทารกมีความผิดปกติและมีปัญหาแรกคลอด มี 1 ราย ที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น Brief reactive psychosis 7. ตัวแปรที่ร่วมกันทำนายภาวะซึมเศร้าได้ดีที่สุด คือ ความสัมพันธ์ของบิดามารดา (P<.0001) อาชีพ และ ทัศนคติต่อสามี (P<.05)